Vefatının kırkıncı gününde İstanbul'da 10 Ocak 2010'da kardeşleri
tarafından, 9 Ocak tarihinde  İbrahim Akyol’un ailesi tarafından düzenlenen 
anma toplantısına arkadaşları, dostları akrabaları avrupanın değişik ülke,
şehir ve kasabalarından gelerek Hollanda’nın Rotterdam kentinde bir araya
geldiler.Alevi Kültür Merkezinde buruk bir şekilde başlayan toplantının
açılış konuşmasını çok eski arkadaşı Haşim Kılınç ‘Kelimeler gırtlağımda
düğümleniyor,sözcükleri zor seçiyorum.Nasıl ve nereden başlasam.İnsanım
diğen erdemleri üzerinde toplamış bu genç arkadaşımın bu erken gidişinin
ardından ne denilir ki.Sessiz gülücüklerini bıraktı,yaşadığı bu kısa zaman
diliminde yaralı,ağdalı coğrafyasının dertlerini yüreğine
topladı.Duyarlılığı,erdemleri güçlü bir ışık saçtığından olacak ki bugün onu
tanıyan çok insan buradadır.’

Yazar,şair İlhani Serkaya Onun üzerine titreyerek çocuklarına öğrettiği ana
dilinden Dımilki (Zazaki)dilinde bir konuşma yaptıktan sonra içine ağıtlar
sinmiş bir şiirini de okudu.

Sanatçı Şilan yine onun çok seviği bir ağıdı,duyarlı  lirik sesiyle
seslendiriken Dersim’in en ucra köşesinden acıyı ve hüznü zemheride
Avrupa’ya getirdi.

Şair Emirali Yağan Dımilki (Zazaki) konuşmasının ardından Türkçe  şiirin
büyüsüne sığınan sözcükleri seçerek.

‘Bu kırım ve yok etme,dünyasında nedense en erken en genç yanlarımız,en
duyarlı yanlarımız ölümün soğuk yüzüyle tanışır.İbo dayımızda diri ve
duyarlı yanlarımızdan biriydi.Ölümün kalleşliği olan bu galiba.’


Çocukları Gulan ve Seyid Azda çocuksu yüzeriyle bu anlamsız kalabalığa bir
türlü anlam vermeye çabalarlarken anneleri mikrofunu aldı.

Sevgili Şengül bir derviş gibi yüreğinin derinliklerine indi.Titreyen
dudaklarıyla  boğularak kısık kısık konuşmaya başladı.

‘Geç tanıdım.Onu  ama çok erken kayıp ettim.Çok ama çok şey öğrendim
ondan.Hayat doluydu. Doktorlar birkaç ay ömrü kalmış demelerine rağmen
arkadşları,akrabaları, hepimizin etrafında oluşturduğumuz sevgi
çemberiylebir yıl yaşadı.O bizleri hep severek yaşadı.Bizde onu severek
yaşatacağız.

dostları,arkadaşları,akrabalarının İbo dayılarına verdikleri maddi ve manevi
destekten dolayı ailemiz adına müteşekkirim.Ölümün kırkıncı gününde onu
kendisininde mutlu kılacağı bir şekilde andık.Duyarlılığınız bizi
duygulandırdı.'



Bu zemheride mutluluğu bir nokta, acıyı uzun bir çizgi halinde yaşayan
akrabaları, dostaları verilen yemekten sonra sessiz, hüzünlü bir şekilde
biri birlerine buruk buruk bakarak ayrıldılar.

Yüzünü Munzur Dağlarına Dönmüş Mezarından Hep Kuşlar Uçuşacak.